ماشین مجازی اتریوم (EVM) چیست و چرا اهمیت دارد؟
برای درک عمیق فناوری بلاک چین و اکوسیستم گسترده اتریوم، شناخت ماشین مجازی اتریوم یا Ethereum Virtual Machine که به اختصار EVM نامیده می شود، یک ضرورت انکار ناپذیر است. اتریوم را می توان به عنوان یک کامپیوتر جهانی و توزیع شده در نظر گرفت که به جای اجرای نرم افزار بر روی یک سرور متمرکز، کدها را بر روی هزاران کامپیوتر در سراسر جهان اجرا می کند. در قلب این کامپیوتر جهانی، EVM قرار دارد که وظیفه پردازش، اجرا و مدیریت وضعیت تمامی تراکنش ها و قراردادهای هوشمند را بر عهده دارد. بدون وجود این ماشین مجازی، اتریوم تنها یک دفتر کل ساده برای ثبت انتقال ارز دیجیتال بود و قابلیت اجرای برنامه های پیچیده را نداشت.
اهمیت EVM فراتر از یک جزء نرم افزاری ساده است. این ماشین مجازی استانداردی را ایجاد کرده است که به توسعه دهندگان اجازه می دهد بدون نگرانی از جزئیات سخت افزاری یا زیرساخت شبکه، کدهای خود را بنویسند و مطمئن باشند که این کدها در هر کجای جهان و بر روی هر نودی از شبکه اتریوم، دقیقاً به همان شکل اجرا خواهند شد. این سطح از قابلیت پیش بینی و اطمینان، سنگ بنای اعتماد در دنیای امور مالی غیر متمرکز و برنامه های وب 3 است. EVM با فراهم آوردن یک محیط اجرایی یکپارچه، انقلابی در نحوه تعامل ما با اینترنت و سیستم های مالی ایجاد کرده است.
تاریخچه و تکامل ماشین مجازی اتریوم
ایده اولیه ماشین مجازی اتریوم توسط ویتالیک بوترین، بنیان گذار اتریوم، در سال 2013 مطرح شد. با این حال، طراحی فنی و معماری دقیق EVM عمدتاً توسط گاوین وود، یکی از هم بنیان گذاران اتریوم، در کتاب زرد اتریوم (Ethereum Yellow Paper) در سال 2014 تدوین گردید. این سند فنی، مشخصات رسمی و ریاضی نحوه عملکرد ماشین مجازی، ساختار پشته، اپ کدها و مدل گس را تعریف کرد. از زمان راه اندازی شبکه اصلی اتریوم در سال 2015، EVM هسته مرکزی و بدون تغییر این شبکه باقی مانده است، در حالی که لایه های اجماع و مکانیزم های امنیتی اطراف آن (مانند انتقال از اثبات کار به اثبات سهام) دستخوش تغییرات اساسی شده اند.
این ثبات در لایه اجرا، یکی از دلایل اصلی موفقیت اتریوم است. توسعه دهندگان می توانند با اطمینان خاطر کدهایی بنویسند که می دانند سال ها پس از استقرار، بدون هیچ گونه تغییر ناگهانی در رفتار اجرایی، به کار خود ادامه خواهند داد. با این حال، EVM یک فناوری ایستا نیست و پیشنهادهای بهبود اتریوم (EIPs) به طور مداوم در حال بهینه سازی کارایی، کاهش هزینه های اجرا و افزودن قابلیت های جدید به این ماشین مجازی هستند.
مفهوم ماشین مجازی در علوم کامپیوتر و تفاوت آن با EVM
در علوم کامپیوتر سنتی، یک ماشین مجازی (Virtual Machine) یک شبیه سازی نرم افزاری از یک کامپیوتر فیزیکی است. برای مثال، شما می توانید با استفاده از نرم افزاری مانند VirtualBox، یک سیستم عامل لینوکس را درون سیستم عامل ویندوز خود اجرا کنید. این ماشین مجازی منابع سخت افزاری (مانند پردازنده و حافظه رم) را از سیستم میزبان قرض گرفته و یک محیط ایزوله ایجاد می کند. اگر سیستم عامل مجازی دچار مشکل شود یا ویروسی شود، سیستم عامل اصلی میزبان آسیبی نمی بیند.
ماشین مجازی اتریوم نیز از همین مفهوم ایزوله سازی پیروی می کند، اما با چند تفاوت بنیادین و حیاتی. اولاً، EVM غیر متمرکز است. به جای اجرا بر روی یک سرور فیزیکی واحد، هزاران نسخه از EVM به طور همزمان بر روی نودهای مختلف در سراسر جهان در حال اجرا هستند. ثانیاً، EVM برای اجرای سیستم عامل طراحی نشده است، بلکه به طور خاص برای اجرای قراردادهای هوشمند و پردازش تغییرات در حالت جهانی بلاک چین بهینه شده است. ثالثاً، EVM دارای یک سیستم اقتصادی داخلی (گس) است که هر عملیات محاسباتی را هزینه دار می کند، در حالی که ماشین های مجازی سنتی معمولاً چنین محدودیتی ندارند.
معماری عمیق EVM: اجزای داخلی و نحوه مدیریت داده ها
برای درک واقعی قدرت و محدودیت های EVM، باید به معماری داخلی آن نگاه کنیم. EVM یک ماشین مبتنی بر پشته (Stack-based Machine) است، به این معنی که برای انجام محاسبات به جای استفاده از ثبات های پردازنده (Registers)، از یک ساختار داده پشته استفاده می کند. این معماری شامل سه منطقه اصلی ذخیره سازی داده است که هر کدام ویژگی ها و هزینه های خاص خود را دارند.
1. پشته (Stack)
پشته در EVM دارای حداکثر عمق 1024 آیتم است و هر آیتم آن 256 بیت (32 بایت) طول دارد. این سریع ترین بخش حافظه در EVM است و برای نگهداری متغیرهای موقت و عملوندهای محاسباتی استفاده می شود. داده ها در پشته با اصل آخرین ورودی، اولین خروجی (LIFO) مدیریت می شوند. به دلیل محدودیت عمق، توسعه دهندگان باید در نوشتن کدهای پیچیده با توابع تو در توی زیاد، مراقب خطای Stack Overflow باشند.
2. حافظه (Memory)
حافظه در EVM یک آرایه بایتی با آدرس دهی بایتی است که به صورت موقت در طول اجرای یک تراکنش خاص وجود دارد. این حافظه برای ذخیره داده های بزرگتر که در پشته جا نمی شوند (مانند رشته های متنی طولانی یا آرایه های بزرگ) استفاده می شود. نکته کلیدی این است که حافظه فرار (Ephemeral) است؛ به این معنی که پس از پایان اجرای قرارداد هوشمند، تمام داده های موجود در حافظه پاک می شوند و برای تراکنش بعدی، حافظه دوباره از صفر شروع می شود. هزینه گس برای گسترش حافظه به صورت درجه دو افزایش می یابد تا از مصرف بی رویه منابع جلوگیری شود.
3. فضای ذخیره سازی (Storage)
فضای ذخیره سازی، دائمی ترین و گران ترین بخش حافظه در EVM است. این فضا به صورت یک درخت مرکل (Merkle Patricia Trie) پیاده سازی شده و داده ها را به صورت جفت های کلید و مقدار (Key-Value) ذخیره می کند. هر کلید و مقدار 256 بیت هستند. برخلاف حافظه موقت، داده های ذخیره شده در Storage پس از پایان اجرای قرارداد باقی می مانند و بخشی از حالت جهانی (World State) بلاک چین را تشکیل می دهند. به دلیل همین ماندگاری و نیاز به تکثیر داده ها بر روی تمام نودهای شبکه، عملیات خواندن و به ویژه نوشتن در Storage هزینه گس بسیار بالایی دارد.
چرخه حیات اجرای قرارداد هوشمند در EVM
فرایند تبدیل یک ایده به یک قرارداد هوشمند در حال اجرا، شامل چندین مرحله فنی است که EVM در مرکز آن قرار دارد. درک این چرخه به توسعه دهندگان کمک می کند تا کدهای بهینه تر و امن تری بنویسند.
- نوشتن کد منبع: توسعه دهنده قرارداد هوشمند را با یک زبان سطح بالا مانند سالیدیتی (Solidity) یا وایپر (Vyper) می نویسد.
- کامپایل به بایت کد: کامپایلر، کد منبع خوانا برای انسان را به بایت کد (Bytecode) تبدیل می کند. بایت کد، رشته ای از اعداد هگزادسیمال است که تنها زبان قابل فهم برای EVM است.
- استقرار (Deployment): بایت کد همراه با یک تراکنش به شبکه اتریوم ارسال می شود. پس از استخراج یا اعتبارسنجی، این کد در یک آدرس خاص روی بلاک چین ذخیره می شود.
- تبدیل به اپ کد (Opcodes): هنگامی که کاربری با قرارداد تعامل می کند، EVM بایت کد را به دستورالعمل های بسیار ابتدایی به نام اپ کد تجزیه می کند. هر اپ کد یک عملیات خاص مانند جمع دو عدد، بارگذاری داده از حافظه یا ذخیره داده در فضای ذخیره سازی را انجام می دهد.
- اجرا و مصرف گس: هر نود در شبکه، اپ کدها را به ترتیب اجرا می کند. هر اپ کد مقدار مشخصی گس مصرف می کند. اگر گس ارائه شده توسط کاربر قبل از اتمام اجرا تمام شود، تراکنش با خطای Out of Gas متوقف شده و تمام تغییرات حالت لغو می شود (Revert)، اما گس مصرف شده تا آن لحظه بازگردانده نمی شود.
- به روز رسانی حالت جهانی: اگر اجرای قرارداد با موفقیت به پایان برسد، تغییرات ایجاد شده در فضای ذخیره سازی و موجودی حساب ها، به عنوان بخشی از حالت جهانی جدید ثبت و در بلاک بعدی تثبیت می شود.
مفهوم تورینگ کامل (Turing Completeness) و تمایز از بیت کوین
یکی از مهم ترین ویژگی های تعریف کننده EVM، تورینگ کامل بودن آن است. این مفهوم که از ماشین تورینگ در نظریه محاسبات مشتق شده، به این معناست که EVM با داشتن زمان و حافظه کافی، قادر به حل هر مسئله محاسباتی یا اجرای هر الگوریتمی است که یک کامپیوتر معمولی می تواند اجرا کند. این ویژگی به توسعه دهندگان آزادی عمل بی نظیری می دهد تا منطق های تجاری پیچیده، حلقه های تکرار، و شرایط شرطی چند لایه را در قراردادهای هوشمند پیاده سازی کنند.
در مقابل، اسکریپت نویسی بیت کوین به طور عمده تورینگ ناقص است. بیت کوین عمداً دارای یک مجموعه دستورالعمل محدود و غیر حلقه ای است تا از پیچیدگی غیر ضروری و خطرات امنیتی جلوگیری کند و تمرکز خود را بر روی انتقال ایمن و ساده ارزش حفظ نماید. تورینگ کامل بودن EVM، اگرچه قدرت بالایی ایجاد می کند، اما یک چالش بزرگ به نام مسئله توقف (Halting Problem) را نیز به همراه دارد: چگونه می توان تضمین کرد که یک قرارداد هوشمند در یک حلقه بی نهایت گیر نمی کند و منابع شبکه را فلج نمی سازد؟ پاسخ اتریوم به این چالش، معرفی مکانیزم گس است.
سیستم گس (Gas): مکانیزم قیمت گذاری و امنیت شبکه
گس (Gas) واحد اندازه گیری میزان کار محاسباتی مورد نیاز برای اجرای عملیات خاص در EVM است. هر اپ کد هزینه گس ثابت و مشخصی دارد. برای مثال، یک عملیات جمع ساده هزینه بسیار کمی دارد، در حالی که نوشتن یک متغیر جدید در فضای ذخیره سازی (Storage) هزینه گس بسیار بالایی دارد. کاربران باید دو پارامتر را برای تراکنش خود تعیین کنند: حد گس (Gas Limit) که حداکثر مقدار گسی است که کاربر مایل به پرداخت آن است، و قیمت گس (Gas Price) که مقدار اتری که کاربر به ازای هر واحد گس پرداخت می کند.
مکانیزم گس سه هدف حیاتی را در اکوسیستم EVM دنبال می کند. نخست، جلوگیری از حملات انکار سرویس (DoS) و حلقه های بی نهایت است، زیرا مهاجم برای هر تکرار حلقه باید هزینه واقعی بپردازد و منابع مالی او به سرعت تمام می شود. دوم، جبران هزینه های منابع برای اعتبارسنج ها (Validators) است که قدرت پردازشی و فضای ذخیره سازی خود را در اختیار شبکه قرار می دهند. سوم، مدیریت تقاضای شبکه است؛ در زمان شلوغی، کاربران با پیشنهاد قیمت گس بالاتر، تراکنش های خود را در اولویت قرار می دهند که این امر منجر به نوسانات گس فی در شبکه اصلی اتریوم می شود.
ویژگی های کلیدی و منحصر به فرد ماشین مجازی اتریوم
غیر متمرکز بودن
هیچ نهاد مرکزی کنترل EVM را در دست ندارد. هزاران نود مستقل در سراسر جهان، اجرای کدها را تأیید می کنند که باعث مقاومت در برابر سانسور و خرابی می شود.
محیط ایزوله (Sandbox)
هر قرارداد هوشمند در یک محیط ایزوله اجرا می شود. اگر یک قرارداد دارای باگ باشد یا هک شود، این آسیب به طور معمول به سایر قراردادهای شبکه یا هسته اتریوم سرایت نمی کند.
عملکرد قطعی (Determinism)
با ورودی های یکسان و حالت اولیه یکسان، EVM همیشه و در هر نودی از شبکه، دقیقاً همان خروجی را تولید می کند. این ویژگی برای رسیدن به اجماع حیاتی است.
تغییرناپذیری (Immutability)
پس از استقرار کد بایت در بلاک چین، منطق قرارداد هوشمند قابل تغییر نیست. این موضوع اعتماد کاربران را جلب می کند زیرا قوانین بازی به صورت ناگهانی تغییر نمی کنند.
اکوسیستم گسترده شبکه های سازگار با EVM
یکی از بزرگ ترین نقاط قوت ماشین مجازی اتریوم، تبدیل شدن آن به یک استاندارد صنعتی است. بسیاری از بلاک چین های دیگر، به جای ایجاد یک ماشین مجازی کاملاً جدید از صفر، تصمیم گرفتند که سازگار با EVM (EVM Compatible) باشند. این بدان معناست که این شبکه ها می توانند بایت کدهای اتریوم را اجرا کنند و توسعه دهندگان می توانند قراردادهای هوشمند نوشته شده برای اتریوم را با کمترین تغییرات ممکن، بر روی این شبکه ها مستقر کنند. این سازگاری، ابزارهای توسعه (مانند Hardhat و Foundry) و کیف پول ها (مانند MetaMask) را در سراسر این اکوسیستم به اشتراک می گذارد.
کاربردهای عملی و انقلابی EVM در دنیای واقعی
قدرت محاسباتی EVM منجر به ظهور دسته های کاملاً جدیدی از برنامه ها شده است که پیش از این غیرممکن یا نیازمند واسطه های متمرکز بودند. در حوزه امور مالی غیر متمرکز (DeFi)، پلتفرم هایی مانند یونی سواپ (Uniswap) و ایو (Aave) با استفاده از EVM، امکان مبادله و وام دهی دارایی ها را بدون نیاز به بانک یا صرافی متمرکز فراهم کرده اند. در حوزه توکن های غیر مثلی (NFT)، استانداردهای ERC-721 و ERC-1155 که بر بستر EVM اجرا می شوند، مالکیت دیجیتال آثار هنری، آیتم های بازی و حتی اسناد هویتی را متحول کرده اند. علاوه بر این، سازمان های خودگردان غیر متمرکز (DAOs) با استفاده از قراردادهای هوشمند EVM، مدل های جدیدی از حاکمیت جمعی و مدیریت خزانه داری را بدون ساختار سلسله مراتبی سنتی ممکن ساخته اند.
معایب، چالش ها و محدودیت های ماشین مجازی اتریوم
با وجود تمام مزایا، EVM با چالش های جدی روبرو است که توسعه دهندگان و کاربران باید از آن ها آگاه باشند. مهم ترین چالش، مقیاس پذیری است. از آنجا که هر نود باید هر تراکنش را به صورت جداگانه پردازش کند، توان عملیاتی شبکه اصلی اتریوم محدود است و در زمان اوج تقاضا، هزینه های گس به شدت افزایش می یابد که این موضوع استفاده از برنامه های کوچک را برای کاربران عادی غیراقتصادی می کند.
چالش دیگر، پیچیدگی توسعه و امنیت است. برنامه نویسی برای EVM نیازمند درک عمیق از مفاهیمی مانند مدیریت گس، حملات بازورسی (Reentrancy) و سرریز اعداد است. یک اشتباه کوچک در کدنویسی می تواند منجر به از دست رفتن غیرقابل بازگشت میلیون ها دلار سرمایه شود، همانطور که در حوادث تاریخی مانند هک DAO مشاهده شد. همچنین، اگرچه EVM خود غیر متمرکز است، اما بخش بزرگی از نودهای شبکه بر روی زیرساخت های ابری متمرکز مانند آمازون (AWS) میزبانی می شوند که این موضوع نگرانی هایی را در مورد مقاومت واقعی شبکه در برابر سانسور ایجاد می کند.
آینده ماشین مجازی اتریوم: نقشه راه و ارتقاءهای پیش رو
آینده EVM با مجموعه ای از ارتقاءهای برنامه ریزی شده، روشن و پویا به نظر می رسد. یکی از مهم ترین این ارتقاءها، فرمت شیء EVM یا EOF است. EOF یک بازطراحی اساسی در نحوه ساختاردهی و اجرای بایت کد در EVM است که هدف آن جداسازی کد از داده ها، بهبود تحلیل امنیتی کد توسط کامپایلرها و کاهش هزینه های اجرای قراردادها در درازمدت است.
همچنین، انتزاع حساب (Account Abstraction) که با استاندارد ERC-4337 پیش می رود، به کاربران اجازه می دهد تا حساب های خارجی (EOA) خود را مانند قراردادهای هوشمند برنامه ریزی کنند. این ویژگی امکان بازیابی حساب از دست رفته، پرداخت کارمزد با توکن های غیر از اتر و تأیید چند امضایی را بدون نیاز به تغییرات اساسی در لایه اجماع اتریوم فراهم می کند و تجربه کاربری را به شدت بهبود می بخشد.
در افق دورتر، معرفی درختان ورکل (Verkle Trees) به جای درختان مرکل فعلی، امکان مشتریان بدون حالت (Stateless Clients) را فراهم می کند. در این مدل، نودها نیازی به ذخیره کل تاریخچه حالت شبکه نخواهند داشت و می توانند با استفاده از شواهد رمزنگاری کوچک، صحت تراکنش ها را تأیید کنند. این امر بار ذخیره سازی را به شدت کاهش داده و غیرمتمرکزسازی نودها را تسهیل می کند. جالب است بدانید که ویتالیک بوترین حتی پیشنهاداتی را برای جایگزینی کامل معماری EVM با معماری RISC-V در آینده بسیار دور مطرح کرده است، هرچند که این موضوع هنوز در مرحله بحث نظری است و مهاجرت از EVM فعلی به دلیل اثرات شبکه ای گسترده، بسیار پیچیده خواهد بود.
نکات حیاتی امنیتی برای تعامل با محیط EVM
برای توسعه دهندگانی که در محیط EVM فعالیت می کنند، رعایت اصول امنیتی یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت است. استفاده از کتابخانه های استاندارد و حسابرسی شده مانند OpenZeppelin برای توکن ها و کنترل دسترسی، اولین خط دفاعی است. انجام ممیزی های امنیتی (Audits) توسط شرکت های معتبر قبل از استقرار اصلی، و استفاده از ابزارهای تحلیل استاتیک کد، می تواند بسیاری از آسیب پذیری های رایج را شناسایی کند. برای کاربران نهایی، بررسی دقیق مجوزهای داده شده به قراردادهای هوشمند (Token Approvals) و تعامل فقط با پروتکل های شناخته شده و شفاف، بهترین راهکار برای محافظت از دارایی ها در برابر سوءاستفاده های احتمالی در این محیط قدرتمند اما بی رحم است.
جمع بندی نهایی
ماشین مجازی اتریوم (EVM) بسیار بیشتر از یک جزء فنی در معماری بلاک چین است؛ این ماشین، موتور محرک و قلب تپنده انقلابی است که نحوه تعامل ما با اعتماد، مالکیت و ارزش در عصر دیجیتال را بازتعریف کرده است. با فراهم آوردن یک محیط اجرایی غیر متمرکز، تورینگ کامل، ایزوله و قطعی، EVM به توسعه دهندگان این قدرت را داده است تا برنامه هایی بسازند که بدون نیاز به واسطه های متمرکز، به صورت خودکار و شفاف عمل می کنند. اگرچه چالش هایی مانند مقیاس پذیری و هزینه های گس وجود دارد، اما نوآوری های مداوم در لایه های دوم و ارتقاءهای داخلی خود EVM، مانند انتزاع حساب و فرمت شیء جدید، مسیر را برای پذیرش گسترده تر و کارآمدتر هموار می کنند. درک عمیق EVM، کلید ورود به دنیای پیچیده و در عین حال جذاب وب 3 و اقتصاد غیر متمرکز است.
سوالات متداول
ماشین مجازی اتریوم (EVM) دقیقاً چه کاری انجام می دهد؟
EVM یک محیط محاسباتی غیر متمرکز است که کدهای بایت قرارداد هوشمند را دریافت کرده و آن ها را خط به خط اجرا می کند. این ماشین تضمین می کند که تمام نودهای شبکه اتریوم، با دریافت ورودی های یکسان، به خروجی و حالت جهانی یکسانی دست پیدا کنند و اجماع شبکه حفظ شود.
چرا EVM تورینگ کامل نامیده می شود و این چه مزیتی دارد؟
تورینگ کامل بودن به این معناست که EVM می تواند هر الگوریتم یا محاسبه ای را که یک کامپیوتر معمولی انجام می دهد، اجرا کند (به شرط داشتن زمان و حافظه کافی). این ویژگی به توسعه دهندگان اجازه می دهد تا منطق های برنامه نویسی بسیار پیچیده، حلقه ها و شرایط چندگانه را در قراردادهای هوشمند پیاده سازی کنند، چیزی که در سیستم های تورینگ ناقص مانند بیت کوین ممکن نیست.
تفاوت بین حافظه (Memory) و فضای ذخیره سازی (Storage) در EVM چیست؟
حافظه (Memory) یک فضای موقت و فرار است که فقط در طول اجرای یک تراکنش خاص وجود دارد و پس از اتمام کار پاک می شود و هزینه گس کمتری دارد. در مقابل، فضای ذخیره سازی (Storage) دائمی است، داده ها را بر روی بلاک چین نگه می دارد، بخشی از حالت جهانی را تشکیل می دهد و هزینه گس بسیار بالاتری برای نوشتن و خواندن دارد.
منظور از شبکه های سازگار با EVM چیست؟
شبکه های سازگار با EVM، بلاک چین هایی هستند که ماشین مجازی آن ها قادر به اجرای بایت کدهای اتریوم است. این سازگاری به توسعه دهندگان اجازه می دهد تا برنامه های غیر متمرکز خود را بدون بازنویسی کامل کد، بر روی این شبکه ها (مانند پالیگان، آربیتروم یا بایننس اسمارت چین) مستقر کنند تا از کارمزد کمتر و سرعت بالاتر بهره مند شوند.
آیا امکان تغییر یا به روزرسانی یک قرارداد هوشمند مستقر شده در EVM وجود دارد؟
به طور پیش فرض، کد بایت مستقر شده در EVM تغییرناپذیر است و نمی توان آن را ویرایش کرد. با این حال، توسعه دهندگان می توانند با استفاده از الگوهای طراحی خاص مانند الگوی پراکسی (Proxy Pattern)، منطق قرارداد را به گونه ای بنویسند که امکان ارتقاء و تغییر رفتار آن در آینده، بدون تغییر آدرس قرارداد اصلی، فراهم شود.
گس فی (Gas Fee) چگونه محاسبه می شود و چرا گاهی بسیار بالا می رود؟
گس فی از حاصل ضرب مقدار گس مصرف شده توسط تراکنش در قیمت گس (که توسط کاربر پیشنهاد می شود) به دست می آید. در زمان شلوغی شبکه، تقاضا برای فضای بلاک افزایش می یابد و کاربران برای اولویت داده شدن تراکنش خود، قیمت گس بالاتری پیشنهاد می دهند که این امر باعث افزایش چشمگیر هزینه نهایی می شود.
آینده ماشین مجازی اتریوم با ارتقاءهایی مانند EOF و انتزاع حساب چه تغییری می کند؟
ارتقاءهایی مانند EOF با بهینه سازی ساختار بایت کد، امنیت و کارایی اجرا را افزایش می دهند و هزینه های گس را در درازمدت کاهش می دهند. انتزاع حساب نیز با انعطاف پذیر کردن حساب های کاربری، تجربه کاربری را شبیه به برنامه های سنتی کرده و مسائلی مانند بازیابی رمز عبور و پرداخت کارمزد با توکن های مختلف را حل می کند.